آدم های دغدغه مند نیاز داریم

No votes yet.
Please wait...

آنچه می خوانید مصاحبه اختصاصی ما با دکتر بهروز مینایی ،مدیرعامل بنیاد ملی بازیهای رایانه ای  است. دو سوال مهم و دوپاسخ مهم نتیجه این گپ است که از نظر می گذرانید. (لازم به ذکر است در برگرداندن کلام به متن مجبور به اعمال برخی تغییرات بودیم هرچند فهوای کلام یکسان است.)

  • درنمایشگاه های گذشته و امروز شاهد نظارت و رویکرد مثبتی از بنیاد بودیم، اما بعضا بازی سازانی هستند که محصولاتی خنثی ارائه می کنند.(هرچند محصول قبلی رویکرد محتوایی داشته است) به نحوی که بعضی از بازی ها را حتی نمی توان ایرانی نامید. شما تا چه اندازه روی محتوا برنامه ریزی دارید؟

بسم الله الرحمن الرحیم

بیشترین هم و غم ما بحث محتواست و اولین شاخص روی پیشنهاد ها در بنیاد بررسی محتوایی است. سال ۸۷ و ۸۸ سال اعتماد سازی بود. پیشنهادها با تسامح بررسی می شد. به عنوان مثال گرشاسب با وجود این که یک اسطوره است اما با شکل و فرم god of war یا سایر بازی های خارجی است . هرچند که اساس آن گرشاسب نامه اسدی طوسی است، اما چون در گرشاسب ۱ دیالوگی نیست خیلی گنگ است و باید سازندگان بازی کنار بازی باشند و توضیح دهند که مثلا از کوه های البرز یا معماری باستان ایران استفاده شده است. این عیب در مورد میرمهنا هم هست. به عنوان مثال اگر نام میرمهنا را عوض کنند فقط شکل و قیافه ها یک مقداری آشناست. واقع این است که ژانر اکشن چه سوم شخص و چه fps توانایی حمل پیام چندانی ندارد (بازی کننده فقط می خواهد بکشد و مراحل را بگذزاند). تنها بخش های سینمایی بین مراحل، داستان را پیش می برند که تولید این بخش ها به علت هزینه بر بودن توسط شرکت ها چندان مورد توجه نیست. معمولا به علت هزینه ای که برای  کیفی سازی بازی صرف می شود ، این موارد حذف می شوند..بازی گرشاسب در مقایسه با prince of Persia  یا god of war حدود یک پانصدم هزینه برده است. نباید توقع داشت که جنبه های محتوایی بسیار رعایت شده باشد. درعین حال فقط به بازی هایی که خط قرمزهای ما  را رعایت نکردند کمک نکردیم (مثل سایه سحر) و به بقیه کمک کردیم.

 سال ۸۹ و ۹۰ قصد جریان سازی داشتیم

سال ۸۹ و ۹۰ قصد جریان سازی داشتیم . یک سری بازی هایی که اولویت داشتیم را بیشتر کمک کردیم. ژانر های کم تر کار شده، مثل ژانر کودک و نوجوان یا استراتژیک یا رول پلیینگ که فقط عصر پهلوانان وجود داشت یا بازی هایی که توانایی حمل پیام بیشتری دارند مثل طلای سیاه یا بازی های casual  که یک نقطه ابتکاری یا خلاقیت ویژه دارند. اینها را تشویق بیشتری کردیم که شکر خدا این جریان به راه افتاد.

سال ۹۱ و ۹۲ را سال فرهنگ سازی قراردادیم. یعنی از دریچه بازی فرهنگ سازی کنیم. هم فرهنگی که بچه ها بازی های خارجی را درست بازی کنند و هم خانواده ها متوجه بشوند که بازی یک media و رسانه است و فقط یک تفریح نیست. تفریحی ترین  و سرگرم کننده ترین بازی ها – به عنوان نمونه call of duty  مثلا هدف گیری را در یک زمان مشخصی آموزش می دهد یا tetris مکان یابی اشیا را یاد می هد- چیزی آموزش می دهند.بچه ها یاد می گیرند حتی مخفیانه یاد می گیرند. ما بیاییم روی این تم های یادگیری کار کنیم. چگونه می توانیم از دریچه یادگیری هم فرهنگ درست استفاده کردن را بیاموزیم و هم فرهنگ خودمان را از دریچه بازی عرضه کنیم.

الان بازی های ژانر دفاع مقدس قوی نیست، از لحاظ گرافیکی یا محتوا یا داستان قوی نیست، اسماً داریم ولی واقعا قانع کننده نیست و بچه ها حاضر به بازی کردن نیست

الان بازی های ژانر دفاع مقدس قوی نیست، از لحاظ گرافیکی یا محتوا یا داستان قوی نیست، اسماً داریم ولی واقعا قانع کننده نیست و بچه ها حاضر به بازی کردن نیستند. بیداری اسلامی که اصلا نداریم یا مقاومت که ده پانزده عنوان موجود است بیشتر حالت مد دارند تا بازی. هدف این است که به این ژانرها کمک ویژه بکنیم. الان در جشنواره قسمت ایده های قرآنی و بیداری اسلامی را معرفی کردیم . ایده ها را دریافت می کنیم . برای ساخت این ایده ها در طول یک سال جوایز ویژه می گذاریم به عنوان مثال یک جایزه به یورو در جهان اسلام تعیین می کنیم که ایده را می دهیم ، سبک و بازی مشابه خارجی را تعیین میکنیم و بر محتوا هم نظارت می کنیم. ما باید به این سمت حرکت کنیم.

...  متهم، مردم و پماد

موفقیت ما وقتی است که بجه های ما با بازی های خودمان بازی کنند. الان هیچ ادعای وضعیت قانع کننده ندارم. چون بچه ها بالای نود درصد با بازی های خارجی بازی میکنند. هم تعداد و کمیت وکیفیت بازی های ما پایین تر است.

  • بنیاد خوب و به موقع شروع کرد. اگر امروز بنیاد به سمت وضعیت سینما حرکت کند که تنها نظارت بر فیلمنامه های تولیدی دیگران برود- که الزاما هم  تفکر های دغدغه مندی نباشند –  احساس خطر نمی کنید؟مشابه وضعیت سینما؟

ما انستیتوی ملی بازی سازی را تشکیل دادیم که نیروی کیفی خوب ، زیاد تولید بشود. ما فقط اعلام کننده نیستیم. ما نیرو تربیت می کنیم. کادر سازی و نیرو سازی کار اساسی ای است که باید در کشور انجام شود. ما نمی توانیم به شرکت ها تحمیل کنیم که حتما این را بسازید. سوال قبلی که گفته شد شرکت ها یک محصول محتوایی ساختند و محصول بعدی را خنثی کار کردند ، واقع این است که شرکت ها به دنبال بیزینس هستند- نمی گویم همه- و ما هم نمی توانیم جلوگیری کنیم و بگوییم که دنبال بیزینس تان نباشید. این یک چرخه صنعتی است و ما هم دوست داریم چرخه صنعتی راه بیافتد. فرض کنید اگر صد بازی ساخته بشود و یکی از آنها خوب باشد من برنده هستم. لازم هم نیست که به همه کمک کنم. اما چرخه ایست که دیگر راه افتاده است بین کاربر داخلی و خارجی یا پابلیشر خارجی و داخلی و دنیای خودش را دارد و هرکس هم بالاخره دنبال آرزوهای خودش می رود. فرض کنید کسی که میرمهنا را ساخته است، ممکن است دومی را چیزی بسازد که بتواند از آن پول در بیاورد. اما هدف این است که بازی ها حتی در محتوایی ها آنقدر زیبا ساخته بشود که ماندگار بشوند. بازی های محتوایی ما نقاط ضعف هنری، تکنیکی شان مرتفع بشوند. ضعف دانش بچه ها جبران شود.

اگر متوجه می بودیم که اثر این فن آوری از فن آوری هسته ای بالاتر است و آورده آن برای کشور از نظر اشتغال زایی ، فرهنگی ، کارآفرینی و درآمد زایی بیشتر است، خب جور دیگری حساب می کردند.

متاسفانه بعضی از بچه های ما جهل مرکب دارند. چیزی ساخته اند که نه فیزیک دارد و نه گرافیک، و می گوید چرا نمی خرید؟ یا چرا کمک نمی کنند؟ اما چه کسی باید قضاوت کند ؟ جز کسی که می خواهد بازی کند.پسر من ملاک است اگر ده دقیقه بازی کرد و خسته نشد ، این ملاک است. در حالی که ]بازی کننده[ call of duty  را چهار ساعت بازی می کند و خسته نمی شوند و اگر gta  را بدهیم ده ساعت بازی می کند. علت  این است که در قسمت  طراحی و لول بندی گیم پلی کار درست جذاب سازی مراحل را انجام ندادیم و فقر دانشی داریم. نمی گویم نمی توانیم ، می توانیم اما باید تجربه پیدا کنیم و یاد بگیریم.

...  ویترین سینمای ایران: روزنوشت جشنواره فیلم فجر سی و دو

همیشه گفته ام ما یک کودک ۴ ساله ایم و نمی توان ما را با یک فرد ۳۰ ساله مقایسه کرد. با آن همه قسمت های پیچیده صنعتی در آن کشور ها که به چشم یک فناوری پیشرفته نگاه می شود. اهمیتی که فرض کنید  رئیس جمهور ما به فناوری هسته ای می دهد اگر به فن آوری بازی سازی داده می شد امروز خیلی جلو تر بودیم. اگر متوجه می بودیم که اثر این فن آوری از فن آوری هسته ای بالاتر است و آورده آن برای کشور از نظر اشتغال زایی ، فرهنگی ، کارآفرینی و درآمد زایی بیشتر است، خب جور دیگری حساب می کردند. بودجه یک میلیاردی به کجای کشور می رسد که من بتوانم شق القمر کنم؟

بحث بودجه از یک طرف و از طرف دیگر بحث هنرمندان است. ما یک سال و نیم صحبت  می کنیم که بتوانیم مختارنامه ، این فیلم ماندگار را بازی سازی کنیم.هنوز قبول ندارند که این رسانه به اندازه فیلم مهم است و حتی مهم تر و اثر گذارتر است. هنوز هنرمندان نشناخته اند. این خیلی برای ما ضعف دارد.علما ومذهبی ها به بازی مثل بازی نگاه می کنند که ” این بازیه دیگه”. اگر متوجه باشند که چه اندازه می تواند تاثیر مثبت داشته باشد، فیلسوف ما باید طرف حساب گرشاسب باشد و به آن خط بدهد و محتوا را کنترل کند. یعنی با آن عجین شود. تا درگیر نشود نخواهد توانست محصول خوبی ارائه بدهد.بازی ساز ها آنچه در ذهن دارند را و آنچه ار بازی های خارجی می بینند را می سازند و کپی می کنند. من کپی کردن راتقدیس می کنم. مثل یک بچه که تا هفت سال کپی کاری می کند اما بعد از آن خودش فعالیت می کند.این از مراحل یادگیری است و خیلی هم خوب است. اما از الان باید ما شروع کنیم آدم های دغدغه مند فرهنگی را درگیر بحث بازی کنیم. این ها در بازی سازی سرمایه گذاری کنند، هم کمک کنند و هم بشناسند. نوآوری ها و ابتکار ها را به بچه ها بگویند و با آن ها در بازی سازی شریک بشوند.

UN:F [1.9.17_1161]
ارزشیابی شما:
Rating: 0.0/۱۰ (۰ votes cast)

پایگاه های دیگر با این برچسب ها

پایگاه های دیگر با این برچسب ها

    No votes yet.
    Please wait...
    به اشتراک بگذارید!

    همچنین ممکن است بپسندید ...

    Leave a Reply

    Be the First to Comment!

    Notify of
    avatar
    wpDiscuz