صدا و سیمای مقدس؟

No votes yet.
Please wait...

مهم ترین مکان نقد در هر سرزمینی و بلکه مهمترینشان رسانه ها هستند. در میان رسانه ها نیز از همه مهمتر رسانه های پر مخاطب و تصویری اند. به زبان ساده تلویزیون مهمترین مرجع نقد است که برنده ترین نقد را باید داشته باشد. ساده است، اگر نقد در جامعه صورت نگیرد باید سراغ تلوزیون را گرفت. حتی ساده تر، اگر جایی از مملکت به خاطر نقد نکردن لنگ بزند اول باید یقه تلوزیون را بگیریم.

اما در این مطلب اصلاً قصد بر آن نیست که ببینیم آیا صدا و سیما درست نقد می‌کند یا نه؟ اصلاً نمی پرسیم اگر در اتفاقات پس از انتخابات ریاست جمهوری ضرر و زیانی (از هر جهتی) به مملکت وارد شده است، صدا و سیما چقدر مقصر است؟ اصلاً نمی پرسیم اگر اقتصاد سکه و ارز بالا و پایین می شود به تلویزیون چه؟ اصلاً نمی پرسیم اگر ۲۰و۳۰ و شاید یکی دو برنامه دیگر را حذف کنیم جز برنامه های فوتبال و فیلم (یعنی برنامه های خنثی) چه چیزی می ماند؟ اصلاً به ما چه که بعضی فیلم و سریال های تلویزیون یا جهت گیری ندارند (انگاری که مملکت هیچ خبری نیست) یا اگر دارند نیش کشیده و بی درد (بعضی هام که روشنفکریه و واسه جمع دوستانه)؟ اصلاً نمی پرسیم چرا بعضی نقدها باید اول از بی بی سی و … دربیاید؟اصلاً خیلی چیزها را نمی پرسیم. به ما چه؟

می خواهیم این را بدانیم که اگر یک مرجع نقد خودش نقد پذیر نباشد چه می شود؟واضح است که هیچ مرجع نقدی مصون از خطا نیست، پس اگر خودش نقد نشود چگونه می تواند درست نقد کند. نمی تواند مگر با معجزه یا درجاتی از تقدس؟به گمان بنده حالت دوم محتمله. شاید تعجب کنید ولی باید بدانید که صدا و سیمای ما مقدس است و هیچ اشکالی ندارد هرچند که ممکن است، با تاکید بگوییم، فقط ممکن است بعضی اشتباهات رخ دهد اما همین ها هم نیازی به مطرح شدن عمومی ندارند. اصلاً به مردم چه؟

به این فراز از مصاحبه آقای ضرغامی توجه فرمایید

ضرغامی اشاره کرد: قضاوت‌های عمومی از طریق نظرسنجی‌ها مشخص می‌شود. بخش زیادی از نظرسنجی‌های ما محرمانه است. دلیل این که برخی نظرسنجی‌ها را منتشر نمی‌کنیم، به خاطر این است که اگر اشکالاتی در کار است، آن را برطرف کنیم یا اگر مردم به موضوعاتی اقبال دارند، آن نگاه را تقویت کنیم. نظرهای خاص، منتقدان و همکاران عزیز در حوزه رسانه مورد توجه است و اگر انتقادهایی که کردند درست و دقیق باشد بر اساس همان نظر انتقادی و پیشنهادی تصمیم گرفته شده‌است.

منبع

...  یک میدان، 400 شهید، این وضعیت

به نظر شما این صحبت ها یعنی چه؟ توجه بفرمایید به کلمه “محرمانه” . خدای نکرده انسان فکر می‌کند امنیت ملی به خطر افتاده! اما این همه ماجرا نیست.عجله نکنید.تلویزیون برنامه های مناسبتی فراوانی دارد. کافیست پس از یک برنامه مناسبتی یا یک سریال به مصاحبه های مردمی توجه کنید. انگار نه انگار که شاید اشتباهی، سهوی، خطایی ناچیز سرزده باشد. این از مصاحبه های مردمی و تشکر از رسانه ملی این هم از خودباوری و اعتماد به نفس. باور نمی کنید به تیتر های زیر توجه کنید

دو نماینده مجلس تاکید کردند

رسانه ملی همگام با نیاز مخاطبان

جام جم آنلاین: دو تن از نمایندگان مجلس شورای اسلامی تاکید دارند که برنامه سازی در صدا و سیما مطابق با نیازهای مخاطبان صورت می گیرد .

بهار۹۱ با لبخند تلویزیون آغاز شد

سریال های نمایشی، فیلم های سینمایی و تلویزیونی و برنامه های ترکیبی در ایام عید توانست مردم را سرگرم کند

( شما توجه فرمودین به صحبت های آقا ضرغامی جایی که فرمودند: نظرهای خاص، منتقدان و همکاران عزیز در حوزه رسانه مورد توجه است و اگر انتقادهایی که کردند درست و دقیق باشد بر اساس همان نظر انتقادی و پیشنهادی تصمیم گرفته شده‌است.)

حالا این تیتر رو داشته باشید

منتقدان در گفت‌وگو با جام‌جم آنلاین: عملکرد رسانه ملی قابل دفاع است

جام جم آنلاین: نمایندگان منتقد عملکرد رسانه ملی در سال ۹۰، معتقدند که کارنامه نوروزی صداوسیما در سال ۹۱ قابل دفاع است

یعنی بودند کسانی که انتقاد داشتند ولی حالا دیگه ندارند. (احتمالا هستند کسان دیگری که انتقاد دارند البته دلیل نداریم که منعکس کنیم! ) و این تیتر بسیار بسیار جالب

تلویزیون نیازهای نوروزی مردم را برآورده کرد

نمایندگان مجلس و دیگر مسوولان کشور معتقدند که صدا و سیما در ایام نوروز علاوه بر سرگرم کردن مردم اتفاقات مهم کشور را تحت پوشش خبری قرار داد.

...  سینمای بی مردم، مردم بی سینما : کوتاه درباره جشنواره فیلم فجر

و

http://www.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100808411950

http://www.jamejamonline.ir/papertext.aspx?newsnum=100808270683

http://www.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100808431927

http://www.jamejamonline.ir/papertext.aspx?newsnum=100808270264

” تلویزیون نیازهای نوروزی مردم را برآورده کرد” یعنی چه؟ یعنی مردم بروند حال کنند با این صدا و سیمای مقدس که دوست و دشمن از او راضی اند و نیازی در مردم ( در تمام نقاط ایران) نیست که تلویزیون آن را برآورده نکرده است. لذت می برید؟ به نظر شما این رفتار مصداق چیست؟ آیا واقعا اعتماد به نفس است؟

این رفتار نمونه بارز فریب است. اما نه فقط فریب دیگران بلکه به نوعی خودفریبی است. اگر رسانه ملی واقعا مردم را از خود بداند چه نیازی به پوشاندن اشتباهاتش دارد؟ چه نیازی به توجیه بعضی برنامه ها و سریال های ضعیفش دارد؟ مردم می فهمند و واقعا اگر شفاف تر باشیم کمک می کنند.

خودفریبی چیست؟ اگر به خود بقبولانیمکه اشتباه نداریم یا اگر هست کم است که جایی برای رشد نمی ماند. اصلاً چگونه نقاط ضعف را بفهمیم که برطرفش کنیم. می گویند ما خودمان نظرسنجی میکنیم می فهمیم و برطرف می کنیم. ما هم میگوییم کو؟ وقتی که اشکالات را با مردم در میان بگذاریم، نگاه های مختلف دیگر هم اشکالات دیگر را بیان میکنند. نه مثل الان که اگر شما بخواهی برای تلویزیون برنامه بسازی با خودت می گویی “خب سطح سلیقه مردم ما همین قدر است دیگر” غافل از اینکه نه سلیقه مردم این قدر نیست. سطح خودفریبی ما این قدر است.

شما خودت را می فریبی که من اشکال ندارم، نه اشکالی نیست، و ناگهان یک شبکه کم توان و حقیر در ماهواره تا حدودی از مخاطبانت را می برد. اتفاق بدی است اما بدترش هم در پی است. چرا که می افتی در رقابت با آن شبکه و ماهواره و … چرا باید تلوزیون ما خودش را رقیب بی بی سی و ماهواره بداند؟ (اگر نمیداند که چه خوب) در حالی که قد و توانی چند صد برابر دارد؟ یک مسیر انحرافی.

وقتی ما خودمان را فریب می دهیم، یعنی راضی باش.

وقتی ما خودمان را فریب می دهیم….

پایگاه های دیگر با این برچسب ها

    No votes yet.
    Please wait...
    به اشتراک بگذارید!

    همچنین ممکن است بپسندید ...

    Leave a Reply

    Be the First to Comment!

    Notify of
    avatar
    wpDiscuz