طرح هایی از ناکجا 2: پیاده راه میدان شهدا و میدان امام حسین؛ پیاده راه سازی کنار موتور فروشی!

Rating: 4.5. From 3 votes.
Please wait...

پياده راه ميدان شهدا به ميدان امام حسين (عليه السلام) كليد خورد و شروع شد باز هم در سكوت. جالب آنجا كه ابتدا (حدود دوماه پیش) هيچ تصويري از آینده این پروژه نیافتیم و پس ازسر و صداها و احضار شهردار به شوراي شهر و اين همه، دو تصوير در اينتر نت پيدا شد و دوعكس هم كه در ميدان زدند، آن هم چه تصاويري؟ تصاويري بسيار مبتدي و اوليه. اگر شهرداري اين پروژه را با اين چند تصوير ابتدايي فهميده است و تاييد كرده است كه خوشا به احوال طراحانش و بدا به حال مردمي كه زندگيشان با طرح هايي در اين سطح درگير است. اگر مستندات بيشتري ارائه شده است ، چرا شهرداري آنها را حداقل در فضای وب منتشر نمي كند تا مردم بدانند لا اقل چه آينده اي در انتظارشان است. البته از تمام آنچه ارائه شده است و بعضی سخنان مسئولین احتمال بسیار قوی داده می شود که هنوز طرح خاصی قطعی نیست!!! به بیان بهتر هنوز خود شهرداری هم نظر قاطعانه ای ندارد.(پانوشت1)

طرح ارائه شده برای میدان امام حسین -علیه السلام – ابتدایی بودن طرح فریاد میزند

ابهام ماجرا اينجاست كه شهرداري تهران با پرتيراژترين روزنامه كشور و ٢٤ مجله خود هيچ سندي از طرح ها ارائه نمي كند (با اينكه اين روند بهبودهاي قابل توجهي يافته …) نهايتا يك عكس يا اگر خيلي مهم باشد چند عكس.(2) ويژه نامه هايي هم در مورد معدود كارهاي شاخص بيرون مي آيد كه در انها فوايد و ثمرات پروژه ذكر مي شود و آن هم در باب اطلاع رساني نه نقدپذيري. غافل از اين كه پروژه هاي معماري و شهرسازي كتاب يا فيلم نيستند كه نهايتا با دو سه هزارنفر و …. روبرو شوند بلكه مخاطبيني ميليوني و از همه مهمترعمر ٣٠-٤٠ ساله دارند و شیوه زندگی را تغییر می دهند. دست آخرشهرداري با پول بيت المال پروژه مبهم (براي ما) را مي سازد. حال اگر پروژه واقعا مورد نیاز باشد و به نحو احسن طراحی شده باشد که ازاقبال بلند مردم است ولی اگر اینگونه نباشد هم غمی نیست، چرا که نه تنها خزانه پری داریم بلکه شهرداری هم مستدام است، یا تصحیح می شود یا تسطیح می شود یا قوزی بالای قوز.(3)

در اين شرايط منتقدان و شهروندان در مقابل پروژه هاي انجام شده قرار مي گيرند و تازه چشمشان به گنبد ميدان انقلاب و پل صدر و موزه دفاع مقدس و باغ کتاب و … مي افتد. البته اين روند نتيجه بخش است و كسي از طرحي كه نمي بيند انتقادی نمی کند. تنها در يك مورد مساله دشوار است: پروژه هاي بزرگی مانند پياده راه شهدا تا ميدان امام حسين(عليه السلام)

تصویر نصب شده در میدان

سروصدا ها بالاتر رفت، چرا كه اين پروژه در قلب تهران و در يك بافت تقريبا تاريخي و با درگيري جدي با زندگي مردم اتفاق افتاد و مي افتد. البته شايد فعل اتفاق افتادن براي توصيف يك طرح يا تحقيق بي انصافي به نظر برسد. اما اگر اندكي با نگاه كارشناسانه دقيق شويم احتمالا لغت بدي نباشد! به هرحال شهردار را به شورا فراخواندند و او توجيهات طرح را ارائه كرد و يك جمله تامل برانگيز ايراد كرد كه: این طرح پشتوانه یک دهه کار مطالعاتی را دارد(4) نهايتا فعاليت ها ادامه يافت، اما چيزي از ابهامات پروژه كم نشد. ابهاماتي كه سعي مي گردد به تفصيل بررسي شود:

اولين سوال مردم وشورا احتمالا اين سوال است: چرا؟ چه فايده اي دارد؟

پياده سازي ايده ي جديدي نيست و باز هم تقليدي از تجربيات ديگران است. البته تقليد از روش هاي مناسب دليليست بر شعور، اما تكرار بدون فكر رفتار ديگران دليليست بر نا آگاهي. آيا واقعا پياده سازي روش صحيحيست؟ آيا با پياده ساختن يك مسير از نفوذ ماشين كاسته مي شود؟ بگذريم، غرض اينكه اگر شهرداري ادعا دارد با اين پروژه به پياده ارزش مي دهد، احتمالا لطيفه مي گويد چرا كه پروژه هاي اتوبان سازي متعدد و هم اينك اتوبان امام علي ( عليه السلام) و اتوبان دوطبقه! صدر نقطه تعارض جدي با اين ادعاست.(5) صد البته كه بايد از اين توجه كوچك هم استقبال نمود اما مساله اين است كه اينجا جاي پياده گرايي نيست. چرا؟ زيرا بايد براي دخالت گسترده درسطح منطقه شهري دلايلي بيش از يك انگيزه داشت. دلايلي مثل:

1- قابلیت های ارزشمند تاریخی (بافت ارزشمند)

بافت معماري و شهری اطراف به هيچ وجه ارزشمند نيست. زيرا نه تنها متعلق به دوره تقليدي پهلوي است بلكه حتي ساختمان هاي به نسبت ارزشمندتر و با كيفيت تر همین دوره را هم ندارد.(6) اين در حاليست كه بخش جنوبي ١٧شهريور از اين دست بناها بيشتر دارد. به علاوه این قسمت از نظر تاريخي نيز چندان ارزشمند نيست. چرا كه واقعه ١٧شهريور در ميدان ژاله يا شهدا اتفاق افتاد اما همان طور كه مي بينيد اين طرح نه تنها ميدان شهدا را پوشش نمي دهد بلكه بد تر از آن يك ميدانچه با يك مسجد درست مقابل ميدان شهداي اصلي ساخته است. يعني اينكه به راحتي امكان بروز يك اشتباه تاريخي را فراهم مي كند. شما باید فرزند خود را توجیه کنید که میدان شهدای اصلی همان جاییست که ماشین ها تردد می کنند و این میدان تر و تمیز و آرام یک میدان ساختگیست.. به همين راحتي با يك طرح نپخته نه تنها هيچ بزرگداشتي از يك تاريخ مهم انجام نمي شود بلكه به راحتي امكان ابهام و اشتباه را تقويت مي كنيم!!(7)

طرح ارائه شده برای میدان شهدا – میدانچه قلابی به خوبی مشخص است

اين در حالي است كه م شهدا يا خ ايران يا م بهارستان مكان هاي جدي داراي اهميت تاريخي هستندكه در نزديكي اين پروژه واقع شده اند.

٢. قابليت هاي فعلي یا ارزشهای موجود

به عنوان مثال خ سپهسالار داراي بدنه تجاري كفش فروشي فعالي بود كه اصلا مشتری پياده را تقاضا مي كند.برخلاف بازار تهران که شامل نهادهای تولیدی در کنار عمده فروشی و معدود تک فروشی بود ولی با اتخاذ تدابیر اشتباه پیاده سازی هرچه بیشتر به سمت پاساژ شدن و تک فروشی پیش می رود که صد البته تبعات اقتصادی را به دنبال دارد. به عنوان مثال خ پشت شهرداري يا حتي بخش هایی از خ ولي عصر (عج الله تعالي فرجه الشريف) و بخشي از ميدان شوش و مولوي اين قابليت هاي فعلي را دارند اما با اين وجود بايد به دقت بررسي شوند.(حذف کامل تردد انوموبیل بعضا تصمیم اشتباهی است) حال با همه تفاسير شما را با يكي از جالبترين لطايف معماري و شهرسازي روبرو می کنیم: فكر مي كنيد شغل كسبه پياده راه ١٧ شهريور چيست؟ كفش فروش؟ بلور فروش؟ فرش فروش؟ نه، موتور و ماشين فروش!!! متوجه طنز تلخ اين اتفاق شديد؟

پياده راه سازي در كنار موتورفروشي! به فرض محال ماشين هم خريديم از كجا بيرون ببريم! خيلي ساده و واضح است كه كسبه “بايد” والزاما “باید” شغل خود را تغيير دهند یا منتقل شوند.(8) اين يك تغيير شغل ساده نيست. به اين معناست كه بخشی از يك بورس بايد منتقل شود یا تغییر شغل دهند. همه موتور و ماشين فروش هاي اين خيابان. هرچند احتمال جابجايي به بخش جنوبي خيابان مي رود ولي از يك طرف سمت جنوبی تقريبا اشباع است و از طرف ديگر مغازه ها از قيمت افتاده اند و … ١٠سال پشتوانه مطالعاتی!! (9)

تصویر نصب شده در میدان شهدا

٣- قابليت هاي آينده

...  از ندا تا آقاسلطان ؛ چه کسی می گوید ادبیات سیاسی ما ضعیف است!؟

يك شهر مكان هايي دارد كه اگرچه سابقه ي ارزشمند يا قابليت هاي فعلي خاصي نداشته اند اما امكان ايجاد يك مركز يا محور شهري را دارند. بعضا اين مناطق را مي توان با راهكارهايي مثل پياده راه سازي سريع تر وارد اين جريان نمود. به عنوان مثال محوطه برج آزادي يا برج ميلاد. البته در شهري مثل تهران كه هسته تاريخي دارد موارد اول و دوم تعدد بيشتري داشته و شايد اولويت بيشتري هم داشته باشند. به هرحال حجم مهمي از توجيهات شهرداري براي اين پروژه در اين قسمت است. اصلا عنوان پياده راه را “پياده راه آييني ” گذارده اند. به اين معنا كه ميدان امام حسين “عليه السلام” را كه فقط اسمش مرتبط با محتواست را مسطح مي كنيم و نخل مي آوريم و چند نماد و يك مسجد و امتدادش را تا لب ميدان شهدا (نه خود ميدان) مي كشيم و آنجا هم يك مسجد مي سازيم. كه چه؟ كه دسته های عزاداري را ببرند در اين مسير (كه نمي خواهيم بگوييم بين الحرمين!).و اين يعني آييني. بد است يك ساماني به دسته ها مي دهيم؟ بد است يك خيابان تهران عاشورايي باشد؟ بد است رونقي به محله داده مي شود؟ بد است “خاطره سازي” مي شود؟

بايد پاسخ دهیم يكي از بزرگترين اشتباهات ما مي تواند محدوده ساختن براي شعاير باشد. به اين معنا كه بد نيست يك خيابان عاشورايي باشد ،اما بسيار بد است فقط يك خيابان عاشورايي باشد! وقتي ما يك محدوده شهري را آييني معرفي مي كنيم يعني تمام فعاليت هاي آييني را سوق مي دهيم به آنجا.( اگر بگویند اینجا هم ماندد سایر نقاط تهران است و کسی نگفته همه بایند بیایند اینجا سینه بزنند پس چرا نام آن را گذاشته اند آیینی؟ آیینی یعنی مانند سایر نقاط نیست و ایضا سایر نقاط هم مانند اینجا نیستند!! و اگر بگویند منظور ما این است که اینجا بیشتر سینه بزنند! با وجود این منطق ضعیف می پرسیم این کار با یک تبلیغات ساده و مداوم انجام می شود. کافیست صداوسیما دوسال محرم میدان توپخانه را تبلیغ کند و آنجامیعادگاه عاشورا می شود) و نه تنها ناخودآگاه ديگر نقاط را غير آييني جلوه مي دهيم بلكه مذهبي بودن را هم محدود كرده ايم به بخش و گروه و محدوده. دوماَ شعاير دين يعني بروز اجتماعي مذهبی در همه جا و نه فقط يك جاي بزرگ. و آن هم محرم كه بين المللي است و از ارامنه خ منوچهري تا فلكه صادقيه ، تهران را طاهران معنا مي كند. اين يعني يك شهر آييني. (10) سوماَ اين اشتباه نه تنها اين عزاداري و دسته و دسته كشي ها را بزرگ جلوه نمي دهد كه آن ها كوچك و قابل جمع در يك محدوده معرفي مي كند!!! و چهارماَ در قدم بعدي آنها را فرماليته و سفارشي مي كند. زیبایی مراسم سینه زنی و شعایر و تظاهرات به خودجوش بودن آنها وعدم محصوریت در مکان خاصی است .

از شما مي پرسم: ميدان نقش جهان اصفهان يك ميدان آييني است؟ ميداني كه در آن چوگان بازي مي كرده اند و احتمالا شاه عباس سبيلش را تاب مي داده و ما هم در آن جشنواره مي گذاريم و دستفروشي مي كنيم و از مقامات استقبال مي كنيم و راي مي دهيم و تازه مثل شاه عباس پزش را به توريست و ماركوپولو ها مي دهيم و نماز جمعه و فطر هم مي خوانيم و … اين يعني فضاي شهري. چه بيسواديم ما كه مي خواهيم براي يك فضاي زنده شهري كاربري (عملكرد) و یا حتی رویکرد تعيين كنيم!!! مثل اينكه بگوييم نقش جهان فقط براي نماز جمعه است ولاغير. و چه توهيني است به نماز. يا اينكه بگوييم محدوده فلان برای مذهبی هاو نماز آنجا و تظاهرات فلان جا. و چه ظلمي است در حق حسين(علیه السلام) و در حق تهران و در حق خودمان…. و چه زیباست و چه احساس فتحی است نماز در میدان انقلاب و تجریش و شهدای سابق و نماز جمعه در دانشگاه تهران.

نماز در میدان نقش جهان عجب لذتی دارد

اما ده سال پشتوانه مطالعاتی: اين پروژه كه در حد يك پايان نامه ارشد است اگر توسط یک گروه انجام شود نهايتا يك سال زمان مي برد و مي گوييم دو سال. ده سال پيش تا امروز اين تهران و اين ميدان چه پوست ها كه نيانداخته اند. و اگر اين است محصول ده سال كارشناسي (كه از كارشناسي طرح جامع تهران طولانی تر نباشد کوتاه تر نیست!!) واي به حال تهران و تهراني.

گفته شد خاطره سازي و حال آنكه ملتي دنبال خاطره سازي مي رود كه خاطره نداشته باشد نه آنكه هرجايش خاطره هاي چند هزار ساله دارد. در همين تهران چه خاطره ها كه خاك نمي خورند و خراب نمي شوند. همين پايين تر از ميدان شهدا چه بنا ها كه خراب نشد و نمي شود. و شهرداري مي خواهد خاطره سازي كند!!! متاسفم براي تهرانم كه شهرداريش آلزايمر دارد و دارايي هايش را با آب نبات چوبي عوض مي كند و میدان نقش جهان را فراموش کرده و می خواهد “پلازا” بسازد(11). همين خ ايران همين بازار همين بازارچه اديب همين خ خراسان همين امامزاده يحيي همين اميركبير همين پامنار همين توپخانه همين فردوسي همين عودلاجان و همين چه بناهاي باارزشي كه يكي پس از ديگري خراب مي شوند و جايش قوطي و پاساژ. اين خاطره ايست كه از شهرداري مي ماند.

این است نتیجه تراکم ها؟ شهرداری خاطره سازی می کند

این است نتیجه تراکم ها؟ شهرداری خاطره سازی می کند

ساختمانی هفت طبقه درمیدان شهدا که ساختمان های اطراف دو طبقه اند

ساختمانی هفت طبقه درمیدان شهدا که ساختمان های اطراف دو طبقه اند!

ساختمانی به نسبت ارزشمند مقابل شهرداری منطقه 12 در میدان شهدا که تخریب می شود!

ساختمانی به نسبت ارزشمند مقابل شهرداری منطقه 12 در میدان شهدا که تخریب می شود!

مدرسه یزدگرد در محدوده خراسان که آخرین نفس ها را می کشد

مدرسه یزدگرد در محدوده خراسان که آخرین نفس ها را می کشد

نمونه ای از خانه هایی که در این منطقه اند و احتمالا نخواهند بود

نمونه ای از خانه هایی که در این منطقه اند و احتمالا نخواهند بود

نمونه ای از خانه هایی که در این منطقه اند و احتمالا نخواهند بود

این است تصویر واقعی و ترسناک از آینده محله های ما. کوچه ای در کنار خ 17 شهریور با مجوزهای همین شهرداری.
شب های امن، جایی برای بازی کودکان، نور کافی برای همه طبقات را ان شاءالله از خارج می آوریم !!

این است تصویر واقعی و ترسناک از آینده محله های ما. کوچه ای در کنار خ 17 شهریور با مجوزهای همین شهرداری.
شب های امن، جرات باز کردن پنجره، جایی برای بازی کودکان و نور کافی برای همه طبقات را ان شاءالله از خارج می آوریم !!

...  طرح هایی از نا کجا 1: میدان انقلاب ؛ مهم ترین میدان تهران در چه وضعیتی است؟

پانوشت ها:

1- به این جملات دقت بفرمایید:” طرح یک شمسه در وسط میدان و دیوارهای شکسته در حاشیه میدان به عنوان یک طرح پیشنهادی در حال حاضر مورد توجه قرار دارد، اما همچنان این طرح در حال تکامل است.” و ” طرح حاضر با توجه به فرآیند کل این پروژه که به صورت طرح اجرا در دست کار است، به تدریج تکامل یافته و صورت نهایی آن ممکن است متغیر باشد. در حال حاضر این طرح برای میدان شهدا پیشنهاد شده است.” و”همچنین احداث آبنما در میدان نیز طرح دیگری است که به دلیل قرار داشتن شفت مترو در این مکان، هنوز تصمیم گیری قطعی در مورد آن نشده و در حال مطالعه است.“و “تغییر معماری اطراف میدان یکی از تصمیماتی است که به اجرا درخواهد آمد اما تا نهایی شدن این تصمیم، جداره‌هایی فلزی منقوش در حاشیه میدان قرار خواهد گرفت تا اغتشاش بصری موجود را محصور کند.” و همزمانی فعالیت ها: ” در این پروژه طرح و اجرا را توأمان دیدیم. یعنی معمار شهری در کنار شهرساز، طراح شهری و مجسمه‌ساز توأمان کار می‌کنند که کار بسیار سختی است. ما به دنبال یک هماهنگی میان تمام این اجزا هستیم و احساس می‌کنیم در این پروژه یک سمفونی ملی و انقلابی نواخته می‌شود که گروه‌های مختلف باید کنار هم باشند.

2-در نوشته هاي قبلي از فضاي كاري ابهام آلود شهرداري صحبت كرديم. چرا كه براي مايِ مخاطب يا منتقد يا شهروند يا معمار و شهرساز مشخص نيست اين طرح هاي عجيب و غريب عمراني از كجا مي آيند و طبق چه ملاك هايي به چه كساني سفارش داده مي شوند.(يا چه افرادي اين طرحها را پيشنهاد مي دهند!) و چه كسي با چه معيارهایي تاييد مي كند. این ابهام یک توطئه نیست بلکه یک ایراد است . ایرادی که اگر مرتفع شود نه تنها به نفع شهر و مردم است بلکه به سود شهرداری و شهرداران است.

3-“او با اشاره به اینکه فعالیت‌های پیاده‌راه‌سازی در میدان امام حسین در حال انجام است، گفت: طرح‌های پیاده‌راه‌سازی در چهار میدان تجریش، انقلاب، امام خمینی و نبوت در مرحله مطالعه و بررسی‌های اولیه است. دیوسالار بودجه پیش‌بینی شده در مورد پیاده‌راه‌سازی در این میادین را یک میلیارد تومان پیش‌بینی کرد و گفت: عملیات اجرایی پیاده‌راه‌سازی این چهار طرح از آبان و آذر‌ماه سال 91آغاز خواهد شد.

4-“شهردار تهران با حضور در شورای شهر در خصوص پیاده راه سازی ۱۷ شهریور توضیحاتی داد و گفت: این طرح پشتوانه یک دهه کار مطالعاتی را دارد آنچه در اجرای این طرح اهمیت دارد حل ترافیک موجود است که در صدد رفع آن هستیم.“و ” علیرضا دبیر عضو هیئت رئیسه شورای اسلامی شهر تهران نیز اظهار داشت: این خیابان یکی از خیابان‌های تاریخی پایتخت به شمار می‌آید و مدت‌ها کار کارشناسی روی این طرح‌ها صورت گرفته است.

5-به این سخنان تامل برانگیز معاون فنی و طرح‌های شهری این سازمان دقت بفرمایید: “… شهرداری به جای اقدامات شتاب زده، کمیت‌گرا و لجام گسیخته که فقط به نیازهای آنی شهر و شهروندان پاسخ می‌داد، شهری بسازد تا انسان پیاده در آن تعریف شده و بتواند برای لذت بردن از فضای شهری زمان و مکان داشته باشد.” و “علیرضا دبیر عضو هیات رئیسه شورای شهر تهران نیز پیشنهاد داد: برای روان‌تر شدن ترافیک خیابان ۱۷ شهریور، اجرای اتوبان امام علی حد فاصل خیابان دماوند تا پیروزی هر چه سریع‌تر انجام شود تا قسمتی از بار ترافیکی به آنجا منتقل شود وهمچنین شهرداری در اطلاع رسانی و نصب بنر جهت مسیر یابی شهروندان اقدامات بیشتری انجام دهد.” مهدی چمران نیز به این نکته اشاره می کند البته باید متذکر بود که به هیچ وجه نباید این پروژه را به مسائل ترافیکی تقلیل داد:” در مورد ساماندهی دو میدان امام حسین (ع) و شهدا، بحثی وجود ندارد و تازه گله‌مند از شهرداران قبلی هستیم که چرا برای ساماندهی این میادین کاری نکرده بودند ولی این دلیل نمی‌شود که بین این میادین، تبدیل به پیاده راه شود چرا که در این مسیر مردم تردد می‌کردند و این درست نیست که به اجبار مسیر تردد مردم را به جاهایی دیگر منتقل کنیم که این مسیرهای جایگزین بار ترافیکی زیادی داشته‌اند، که با این اقدام ترافیک دوچندان شده است.

6-معاون شهرداری هم تلویحا این مطلب را ذکر می کند:”در این مکان امکانات زندگی پیاده مانند مراکز خرید، سینما و مکان‌های مذهبی وجود داشت اما در حد ایده‌آل وجود نداشت؛ به همین دلیل از لحاظ پرداخت معماری کار سازمان زیباسازی دشوار است.” و چمران هم آگاهانه می گوید:” در تهران قديم اين مكان خندق بوده و ما در كودكي از اين خندق ها بالاو پايين مي رفتيم و جزئي از شهر تهران نبوده است. شورا اين طرح را منطقي ندانسته اما شهرداري دارد بالاجبار اين كار را انجام مي دهد.

7-نمادسازی برای یک نماد!!!:”همچنین در میدان شهدا یک مسجد و حسینیه که در کنار هم قرار دارند ادغام شده و مسجد «خَیِر» در معماری جدید به عنوان نماد مذهبی میدان شهدا جلوه می‌کند. تأسیسات اداره برق میدان شهدا نیز که نخستین تأسیسات اداره برق شهر تهران محسوب می‌شوند، تبدیل به موزه برق شده و حدفاصل بین میدان امام حسین (ع) تا شهدا تبدیل به مسیر عابر پیاده می‌شود.

8-این الزام را هر کسی متوجه می شود:”شوشتری در ادامه به مغازه‌های موجود در مسیر خیابان ۱۷ شهریور اشاره کرد و گفت: ۳۸۹ باب مغازه در این خیابان قرار دارد که ۳۸ باب آن کار فروش خودرو، ۱۲ باب فروش موتورسیکلت و ۸ باب آن خدمات جانبی اتومبیل را انجام می‌دهند و بقیه مغازه‌ها نیز در زمینه‌های دیگری فعالیت می‌کنند. زمینه فعالیت این مغازه‌ها نیز برای هماهنگی با فضای پیاده راه، که قرار است به مکانی فرهنگی تبدیل شود، تغییر خواهد کرد.

9- دقت بفرمایید به آشفتگی مستتر در این جملات که از هر چیزی که دستمان برسد ایجاد میکنیم و به این بیان دیگر این خیابان قابلیت های فعلی خاصی ندارد: “در این مسیر امکانات مختلفی چون آب‌نما، مجسمه و حجم‌های آیینی، تکیه‌ای برای تعزیه با عنوان تکیه «شهدا»، مبلمان شهری و امکانات یک خیابان مدرن مثل فرهنگسرا، پردیس سینمایی، موزه، گالری و کتابخانه در نظر گرفته می‌شود

10-“رئيس شوراي شهر تهران با تاكيد بر اينكه نمي توان براي هياتهاي مذهبي تعيين كرد كجا سينه بزنند و چه رسوماتي را رعايت كنند گفت: پياده راه ميدان امام حسين(ع) تا ميدان شهدا هيچگاه محل تجمع هيات هاي مذهبي نبوده و آنها هرگز مقابل كارخانه مشروب فروشي سابق سينه نخواهند زد.
مهدي چمران در جلسه ديروز شوراي شهر تهران با اشاره به طرح پياده راه سازي ميدان امام حسين(ع) تا ميدان شهدا گفت: مديريت شهري مي خواهد اين طرح را به بهانه مراسم هاي آئيني و مذهبي اجرايي كند اما ما نمي توانيم به دسته هاي سينه زني خود بگوييم كجا سينه بزنند يا كجا سينه نزنند. آنها سنت هاي سال هاي گذشته خود را اجرا مي كنند.
وي ادامه داد: پيش از اين درگذشته هاي دور در اين محل كارخانه مشروب سازي بوده، شايسته نيست اين مكان را براي مراسم هاي آييني در نظر بگيريم.

11- پلازا فضای باز معمولا بی شکل شهری است که در یونان قدیم و روم باستان وجود داشته و امروز در اغلب شهرسازی های غرب اجرا می شود. البته نه تنها نمی توان به مکاتب غربی شهرسازی خرده گرفت بلکه باید آنها را برای توجه به میراث خودشان تحسین نمود اما چرا اینجا با وجود فضاهای شهری تاریخی غنی ای مانند نقش جهان یا شیخ صفی اردبیل یا امیر چخماخ یزد یا …. باز هم از پلازای یونانی سخن می رود؟ “دیوسالار با بیان اینکه این میدان می‌تواند به عنوان یک «پلازا» یا محیط شهری در دل شهر تهران مطرح شود افزود:…

Rating: 4.5. From 3 votes.
Please wait...
به اشتراک بگذارید!

سلمانی

معمـار

همچنین ممکن است بپسندید ...

Leave a Reply

2 Comments on "طرح هایی از ناکجا 2: پیاده راه میدان شهدا و میدان امام حسین؛ پیاده راه سازی کنار موتور فروشی!"

avatar
  Subscribe  
newest oldest most voted
Notify of
trackback

[…] پیاده راه سازی کنار موتور فروشی – 1 نفر […]

trackback

[…] طرح هایی از ناکجا 2: پیاده راه میدان شهدا و میدان امام حس… – 1 نفر […]