چگونه معماری مجلس باعث بی نظمی نماینده ها میشود؟

Rating: 4.0. From 1 vote.
Please wait...

​مجلس ایران آشکارا بی نظم است. برداشتی که پس از هر پخش زنده تلوزیونی مجلس (نمونه اخیر در بررسی تایید صلاحیت وزرا) تثبیت می شود. تصویر زشتی که نه تنها مناسب مجلس ملت ایران نیست بلکه با پسوند اسلامی نیز هیچ تناسبی ندارد. بی انضباطی و در خواست های مکرر رعایت نظم یادآور فضای مدارس ابتدایی است که گویی راه چاره ای ندارد. چرا؟

البته که در پاسخ نمایندگان، فرهنگ، آموزش، قوانین و … ذکر می شوند، اما چه اندازه از هرج و مرج های مجلس  به عهده معماری مجلس است؟

واقعیت آن است که طراحی مجلس نسبتا جدید ایران ویژگی های بی نظم کننده ای دارد که به اختصار ذکر می شود:

الف، مساله حریم شخصی و جمعی، فردیت و نمایندگی ( فواصل بیش از حد)

هر نماینده میز و محیط شخصی نسبتا بزرگی دارد که با مسیر ها، راهرو ها و صحن های فراخی به یکدیگر متصل شده اند. اگر بخواهیم با توجه به استاندارد ها و قواعد قضاوت کنیم نه تنها اندازه گذاری های نمره قبولی می گیرد بلکه بعضا به طرز اسراف گونه ای نیز طراحی شده است، اما نتیجه چیز دیگریست:

۱-نماینده احساس خلوت و راحتی بیش از حد دارد و حتی ممکن است بخوابد!

درواقع باید قبل از تامین حریم شخصی نمایندگان پرسید: “نماینده به چه میزان حریم شخصی نیاز دارد؟”

نماینده در مجلس شورا که به منظور هم اندیشی ملی طراحی شده است، نباید دارای حریم شخصی گسترده ای باشد بلکه باید به عنوان جزیی از یک کل و عضوی از جمع باشد. این مساله به خصوص درباره وظیفه “نمایندگی” ابعادی جمعی تر می یابد و لازمه کنترل “فردیت” نماینده است.

۲- میزها و محیط شخصی وسیع مانع مذاکرات می شوند و نمایندگان جهت شور مجبور به حرکت و نشستن در گوشه ها خواهند بود.

با توجه به اینکه مشورت و مذاکره کارکرد اصلی مجلس است، و امکان انجام مشورت اطراف میزها نیست، نمایندگان بالاجبار در گوشه های پهن مجلس جلسه خواهند گذاشت.

۳- فاصله گذاری های زیاد باعث طولانی تر شدن مسیر ها شده و جابجایی ها زمان  بیشتری می برد.

به عنوان مثال اگر بخواهید با نماینده ای در آن سوی مجلس ارتباط برقرار کنید باید یک سفر درون ساختمانی را تجربه نمایید و اگر فقط پنج نماینده چنین تصمیمی بگیرند …

...  سینمای بی مردم، مردم بی سینما : کوتاه درباره جشنواره فیلم فجر

۴- فضای خالی گوشه ها و میانی تبدیل به مکان های تجمع می شود.

فضاهای باز بی برنامه خصوصا در گوشه ها بهترین مکان برای مشورت هایی است که میزهای دست و پا گیر اجازه نمی دهند.

ب، ابعاد غیر انسانی

حجم عظیم مجلس با سقف بسیار مرتفع تصویری باشکوه از مجلس می سازد اما

۱.      باعث تحقیر نماینده شده، خود را گم شده در محیط و دیده نشدنی و کم تاثیر حس میکند.

در واقعی سقفی که باید مانند چتری افراد متکثر را جمع کند، باعث تحقیر و خود کوچک بینی افراد شده است. حجم عظیم و غیر انسانی مجلس شبیه دریاچه ای است که ماهی ها را می بلعد. در کنار تاثیر منفی احتمالی بر قانونگذاران، دست کم نمایندگان رفتارهای خارج از نظم خود را کم تاثیر می بینند. خوابیدن، حرکت، گفتگو های شخصی و … ما در این دریاچه فقط توسط چه کسی دیده می شود؟!

۲.      فضای وسیع، سقف بلند و حجم عظیم مجلس باعث نیاز به بلندگو های پرقدرت میشود، درنتیجه اجازه صحبت کردن افراد با صدای معمولی فراهم می شود و همهمه ای دایمی جای سکوت را میگیرد. همهمه ای که هم خودش بی نظمی است و هم باعث بی نظمی  بیشتر.

ج، ایده های نادرست

ایده اصلی مجلس فعلی بر نشستن نماینده درصندلی خود و ارتباط با بلندگو و مانیتور است. نمایندگان در نیم دایره ای جمع هستند و طبیعتا ریاست هم مقابل و در ارتفاع قرار میگیرد. محدوده ریاست مانند دژی مرتفع و با فاصله شده است و رسما نوعی جدایی و برتری طبقه ریاست را القا می کند. وجود درب مستقل این مساله را تشدید می‌کند

۱-      حضور پر تکرار مانیتور ها هم باعث شلوغی شده است و هم باعث کاهش دید و آلودگی نوری شدید.

۲- نماینده ها بیشتر مرکز (رییس) را می بینید نه یکدیگر را، و تنها رییس همه را می بیند. ساختاری شبیه تئاتر و ارکستر.

نتیجه آنکه نماینده ای که صحبت میکند عملا خود را در گفتگو با رییس می بیند نه تمام مجلس و انتظار دارد دیگر نمایندگان از طریق بلندگو شونده باشند، اما نمایندگان دیگر  که اصولا او را نمی بینند (و گوینده نیز آنها را نمی بیند) اصلا خود را مخاطب نمی یابند و به راحتی امکان بی نظمی دارند. بارها مشاهده کرده اید که نمایندگان در ابتدای صحبت ازدیگران می خواهند به آنها توجه کنند!

...  شبکه انقلابی ها یا انقلاب شبکه ای؟ ؛ چگونه شبکه افق می تواند به ضد خودش تبدیل شود؟

راهکارها:

معماری مجلس ایران یکی از ریشه های اصلی هرج و مرج آن است. ریشه ای که جز راهکار معماری ندارد. راهکار درست جمع تر کردن حجم بنا، نزدیک کردن نمایندگان به یکدیگر، حذف میزها و امکان تماشای یکدیگر است، که قطعا مجلسی منظم تر، پویا تر و مفید تر خواهد ساخت. راهکارهای دسته بندی شده در این جدول ذکر شده است:

عنوانجزییاتراهکار
فواصل بیش از حد• نماینده احساس خلوت و راحتی بیش از حد
• محیط شخصی وسیع مانع مذاکرات
• باعث طولانی تر شدن مسیر ها
• فضای خالی گوشه ها و میانی تبدیل به مکان های تجمع
• حذف میزها یا طراحی میزهای بسیار کوچک
• صندلی های با ابعاد کوچک تر یا یکپارچه نیمکتی
• پرهیز از صندلی های خیل نرم و راحت
• کاهش فاصله ردیف های صندلی ها
• کاهش اندازه راهرو های میانی به اندازه یک نفر
• حذف فضاهای خالی مازاد
ابعاد غیر انسانی• باعث تحقیر نماینده شده، خود را گم شده در محیط و دیده نشدنی و کم تاثیر حس میکند
• نیاز به بلندگو های پرقدرت
• طراحی و اجرای سقف کاذب (مثلا پوشش چادری سریع و کم هزینه)
• دیوار کشی کاذب درونی که باعث
o نزدیک شدن نمایندگان به یکدیگر
o انتقال تجمعات به بیرون از محدوده
• کنترل نظم و صدا با نزدیک شدن نمایندگان به هم
ایده های اشتباه• حضور پر تکرار مانیتور ها
• نماینده ها بیشتر مرکز (رییس) را می بینید نه یکدیگر را
• حذف مانیتورها با نزدیک شدن نمایندگان به هم یا جایگزین کردن تبلت های کوچک رو میزی
• تغییر چینش صندلی ها و افزایش دید نمایندگان به یکدیگر (مستطیلی تر)
• افزایش شیب بندی (کاهش عمق میدان)

 

کوبه

Rating: 4.0. From 1 vote.
Please wait...
به اشتراک بگذارید!

سلمانی

معمـار

همچنین ممکن است بپسندید ...

Leave a Reply

Be the First to Comment!

Notify of
avatar
wpDiscuz